بهار جزو كردستان بشمار ميآمده ولى اكنون جزو حكومت همدان محسوب است ، و بمناسبت قرب جوار بين اين تركمانان و امراء لرستان بالطّبع ما بين آن دو طايفه هم مواصلت و مناكحت و خويشى برقرار بوده و هم رقابت و خصومت و مناقشت دائمى بر سر استيلاء بر اراضى و قلاع آن نواحى ، نام سليمانشاه بمناسبت وقايع و سوانح مختلفهء كه وى در آن دخالت داشته در ضمن حوادث سنوات ما بين 610 الى 656 متفرّقه در كتب تواريخ ديده مىشود بتفصيل ذيل : در حدود سنهء 610 ناصر خليفه صاحب‌ترجمه را از رياست عشيرهء تركمان ايوائيّه معزول و برادر كوچكتر او را بجاى او منصوب نمود « 1 » ، در شهور سنهء 621 اندكى پس از معاودت سلطان جلال الدّين منكبرنى از هندوستان و نهب و غارت او در سواد بغداد در اثناء مراجعت از آن ناحيه عبور وى بقلعهء سليمانشاه [ يعنى بدون شك قلعهء بهار سابق الذّكر از توابع همدان ] افتاده در حوالى آن فرود آمد و كس بنزد سليمانشاه فرستاده كنيزكى از بهر مصاحبت خويش ازو طلب نمود ، سليمانشاه جواب فرستاد كه هيچكس را كه شايستهء فراش سلطان باشد فعلا جز خواهر خود سراغ ندارد ، سلطان ناچار بمناكحت او رضا داد و در همان شب سليمانشاه خواهر خود را بنزد سلطان فرستاد و سلطان به زودى از آن‌منزل كوچ كرده آنزن را در همانجاى بگذاشت ، پس از مدّتى خبر آمد كه آندختر در همانشب حمل گرفته لهذا سلطان او را بنزد خود طلبيد و ويرا ازو پسرى آمد كه او را بقيمقار شاه موسوم نمود و اين پسر سه سال بيش نزيسته در اثناء محاصرهء خلاط درگذشت « 2 » ، و هم در اين ايّام كه سلطان جلال الدّين بمحاصرهء خلاط اشتغال داشت ( سنهء 626 - 627 ) از بغداد از جانب مستنصر خليفه سفارتى براى مذاكره

--> ( 1 ) ابن الأثير ج 12 : 139 در حوادث سنهء 610 بلفظ « سليمان بن ترجم » كه سابق نيز بدان اشاره شد ، ( 2 ) رجوع شود بسيرة جلال الدّين 186 و جهانگشا 2 : 153 ،